|
Cukier palony to produkt otrzymywany przez kontrolowane ogrzewanie węglowodanów (sacharozy). Produkowany jest bez dodatków substancji chemicznych. Cukier palony stosowany jest jako dodatek smakowo-barwiący do środków spożywczych.
Wymagania fizyko-chemiczne
Postać:
| gęsta, syropowata ciecz
| Zapach: | charakterystyczny dla cukru palonego
| Smak:
| słodki z lekkim posmakiem kwaśno-słodkim
| | Barwa: | brązowa | Siła barwienia (absorbancja przy długości fali 420 nm) roztwór 0,5%:
| 0,15 - 0,25
| | Stężenie: | min. 78°Bx | | Zawartość cukrów red. [%(m/m)] | min. 50
| | Wartość pH: | 3,0 - 4,5
| | Zawartość popiołu ogólnego [%(m/m)] | max. 0,3
| Zawartość metali szkodliwych dla zdrowia: | | arsen - nie więcej niż: | 0,5 mg/kg | | kadm - nie więcej niż: | 0,1 mg/kg
| ołów - nie więcej niż:
| 1 mg/kg | | rtęć - nie więcej niż: | 0,03 mg/kg | cynk - nie więcej niż:
| 20,0 mg/kg
|
Produkt niemodyfikowany genetycznie. Nie zawiera składników alergennych. Cukier palony rozlewany jest w następujące opakowania:
- wiaderka i wiadra z polipropylenu po 12 kg lub 40 kg netto,
- paleto-pojemniki z tworzywa lub inne po uzgodnieniu z odbiorcą. Opakowania znakowane są etykietą lub nadrukiem zawierające następujące dane: - nazwa i adres producenta,
- oznaczenie produktu
- masa netto, kg
- data produkcji
- okres przechowywania
W pomieszczeniach magazynowych zamkniętych lub otwartych zadaszonych. W uzasadnionych przypadkach dopuszcza się składowanie w miejscach nie zadaszonych, możliwie zaciemnionych. 6 miesięcy od daty produkcji. ZN-2/98 Cukier palony |
Cukier palony 
